Poradnia otolaryngologiczna | VITA

Poradnia otolaryngologiczna

Poradnia specjalistyczna zajmuje się diagnozowaniem i leczeniem chorób narządów ucha, nosa, krtani, gardła.

 

Zakres poradni VITA:

  • diagnostyka i leczenie chorób uszu, gardła, krtani, nosa, zatok bocznych nosa
  • zabiegi laryngologiczne - usuwanie ciał obcych, nacinanie ropni i inne drobne zabiegi
  • diagnostyka bakteriologiczna z wymazów z w/w narządów
  • diagnostyka audiologiczna - badanie audiometryczne
  • badania i orzeczenia do pracy związanej z hałasem i pracą na wysokości
  • badania i orzeczenia do prawa jazd
  • badania słuchu i błony bębenkowej - audiometria z tympanometrią
  • diagnostyka endoskopowa górnych dróg oddechowych - do dokładnego badania górnych dróg oddechowych
  • diagnostyka zmian patologicznych w krtani

 

Gabinet laryngologiczny wyposażony jest w nowoczesny unit laryngologiczny, który składa się z endoskopów, monitora wyświetlającego obraz w powiększeniu, ssaka, płukania, systemu podgrzewania narzędzi.

Unit umożliwia przeprowadzenie drobnych zabiegów laryngologicznych: płukanie uszu, nosa, odsysanie wydzieliny.

Unit laryngologiczny połączony jest z komputerem i drukarką, dzięki czemu obraz z badania jest zapisywany w specjalnym systemie komputerowym oraz wybrane obrazy można wydrukować w dokumentacji medycznej pacjenta.

Endoskopy są sprzętem medycznym zawierającym układy optyczne umożliwiające obejrzenie tych okolic ciała, które są niedostępne dla bezpośredniej oceny wzrokowej.

W przypadku górnych dróg oddechowych badanie endoskopowe jest szczególnie przydatną metodą w diagnostyce schorzeń nosa, nosowej części gardła (nosogardło), uszu oraz krtani i gardła dolnego. 

Endoskop giętki (fiberoskop) - wykorzystuje się do badania jam nosa, nosogardła, gardła środkowego, krtani i gardła dolnego (nasopharyngoskopia).

Układ optyczny w fiberoskopie wykorzystuje pęczek włókien światłowodowych, tworzących giętki przewód.

 

Endoskop sztywny - wykorzystuje się do badania uszu (otoskopia) oraz krtani (laryngoskopia).

Układ optyczny w endoskopach sztywnych opiera się na układzie soczewek zamkniętych w sztywnej metalowej rurce.

Średnica obu układów optycznych jest zbliżona i zwykle wynosi od 2,7 mm do 4 mm.

Zaletą endoskopów jest doskonała jakość obrazu HD i możliwość oglądania ich na monitorze (videoendoskopia) oraz zapisywania w postaci zdjęć i filmów na komputerze. Wybrane zdjęcia z badanych narządów umieszczane są w dokumentacji pacjenta.

 

 

Rodzaje badań:

 

1. Badanie słuchu

 

Do badania słuchu wykorzystywana jest audiometria z tympanometrią.

Audiometria ocenia przewodnictwo powietrzne i kostne. Audiogram jest badaniem przedstawiającym na wykresie graficznym zdolności słyszenia. Otrzymany wykres prezentuje na jakich częstotliwościach i z jakim natężeniem badany słyszy. Badanie wykonywane jest oddzielnie dla każdego ucha. Badanie pozwala ocenić stopień ubytku słuchu.

Tympanometria (audiometria impedancyjna) to badanie polegające na ocenie podatności błony bębenkowej na zmiany ciśnienia w przewodzie słuchowym zewnętrznym (czyli części ucha zewnętrznego, odpowiedzialnej za przekazywanie dźwięków pobranych z otoczenia przez małżowinę uszną do błony bębenkowej). Tympanometria jest obiektywną, nieinwazyjną metodą badania ucha środkowego. Polega na mierzeniu odbicia fali dźwiękowej od błony bębenkowej podczas zmiany ciśnienia w kanale słuchowym, a określa impedancję akustyczną ucha (sztywność błony bębenkowej).

Przebieg badania

Badany ma umieszczaną sondę tympanometru w kanale ucha zewnętrznego, następnie badane jest wyjściowe ciśnienie w jamie bębenkowej. Badany przy jednoczesnym zatkaniu nosa i przełknięciu śliny wywołuje ujemne ciśnienie w jamie bębenkowej, wówczas ponownie mierzy się ciśnienie w  uchu. Badany wykonuje wydech z jednoczesnym zamknięciem ust i zatkaniem nosa, powoduje to wytworzenie dodatniego ciśnienia w uchu. Wykonuje się wówczas ostatni pomiar ciśnienia w jamie bębenkowej.

Badanie trwa kilka minut, pacjent może odczuwać lekki dyskomfort w uchu.

 

2. Videofiberoskopia nosogardła, migdałka gardłowego

Wskazanie do badania

U dzieci z podejrzeniem przerostu migdałka gardłowego (tzw. trzeci migdałek). Objawami przerostu są: niedrożność nosa, chrapanie, bezdechy w czasie snu, niedosłuch, mowa nosowa, uporczywe katary.

 

U dorosłych endoskopia nosogardła jest niezbędnym elementem diagnostyki raka nosogardła, którego objawami mogą być: guz szyi, jednostronny niedosłuch, krwawienia z nosa, niedrożność nosa, ból ucha, podwójne widzenie.

 

Przygotowanie do badania

U dzieci zaleca się:

- przyjść na badanie całkiem na czczo, lub około 1-2 godziny po posiłku, aby zmniejszyć ryzyko odruchów wymiotnych

- dziecko powinno być bez intensywnego kataru - katar utrudnia lub uniemożliwia oglądanie struktur gardła

- na badanie najlepiej umówić się około 2 tygodni po infekcji. W trakcie infekcji, występuje obrzęk i nie będzie możliwa dokładna ocena. 

U dorosłych przygotowanie się nie jest wymagane.

 

Przebieg badania

Badanie odbywa się w pozycji siedzącej z głową opartą o zagłówek fotela laryngologicznego. Badanie jest bezbolesne i wykonywane w znieczuleniu miejscowym błony śluzowej Lidokainą w spray’u. W przypadku badania małych dzieci wskazane jest, aby jeden z rodziców trzymał dziecko na kolanach podczas badania.

Badanie endoskopowe polega na wprowadzeniu giętkiego endoskopu przez nos lub jamę ustną i oglądaniu narządów na monitorze.

Podczas badania istnieje możliwość zapisu uzyskanego obrazu w formie zdjęć, bądź krótkich filmów w pamięci komputera oraz wydrukowanie zdjęć na kolorowej drukarce.

 

Jakie informacje uzyskujemy dzięki badaniu

Nasopharyngoskopia umożliwia obejrzenie wszystkich okolic górnych dróg oddechowych i szczegółową ocenę ewentualnych zmian w ich obrębie. Jest to badanie o wiele dokładniejsze od badania radiologicznego i pozwala na wyeliminowanie konieczności napromieniania pacjenta, co jest szczególnie istotne w przypadku dzieci i kobiet w ciąży. Dzięki połączeniu endoskopu z kamerą i komputerem uzyskany obraz można zapisać i wykorzystywać do komunikacji z pacjentem oraz w ocenie wyników leczenia.

 

3. Videofiberoskopia krtani i gardła dolnego 

 

Wskazanie do badania

wskazana jest u osób z zaburzeniami głosu i/lub połykania. Metoda ta ma szczególne zastosowanie w przypadku osób, u których nie można wykonać klasycznego badania lusterkiem krtaniowym lub badania endoskopem sztywnym. Sytuacja taka może być spowodowana swoistą budową anatomiczną lub wygórowanym odruchem wymiotnym.

 

Przygotowanie do badania

U dzieci zaleca się:

- przyjść na badanie całkiem na czczo, lub około 1-2 godziny po posiłku, aby zmniejszyć ryzyko odruchów wymiotnych

- dziecko powinno być bez intensywnego kataru - katar utrudnia lub uniemożliwia oglądanie struktur gardła

- na badanie najlepiej umówić się około 2 tygodni po infekcji. W trakcie infekcji, występuje obrzęk i nie będzie możliwa dokładna ocena.

Przygotowanie u dorosłych - nie jest wymagane.

 

Przebieg badania

Badanie odbywa się w pozycji siedzącej z głową opartą o zagłówek fotela laryngologicznego. Badanie jest bezbolesne i wykonywane w znieczuleniu miejscowym błony śluzowej Lidokainą w spray’u. W przypadku badania małych dzieci wskazane jest, aby jeden z rodziców trzymał dziecko na kolanach podczas badania.

Badanie endoskopowe polega na wprowadzeniu giętkiego endoskopu przez nos lub jamę ustną i oglądaniu narządów na monitorze.

Podczas badania istnieje możliwość zapisu uzyskanego obrazu w formie zdjęć, bądź krótkich filmów w pamięci komputera oraz wydrukowanie zdjęć na kolorowej drukarce.

 

Jakie informacje uzyskujemy dzięki badaniu

Endoskopia krtani umożliwia sprawdzenie stopnia napięcia, ruchomości i stanu strun głosowych oraz wykrycie zmian w krtani, również tych nowotworowych.

 

4. Endoskopia uszu – Videootoskopia

Wskazanie do badania

Ocena błony bębenkowej oraz struktur ucha zewnętrznego.

 

Przygotowanie do badania

Badanie nie wymaga przygotowania. 

 

Przebieg badania

Videootoskopia polega na wprowadzeniu otoskopu (endoskop sztywny) do przewodu słuchowego i oglądaniu obrazu na monitorze. Jest to najdokładniejsza wizualna metoda oceny błony bębenkowej oraz struktur ucha zewnętrznego.

 

5. Endoskopia krtani - Videoskopia krtani

 

Wskazanie do badania

- Ocena narządu głosu

- Powtarzające się zapalenia krtani

- Diagnostyka zmian patologicznych w krtani

 

Przygotowanie do badania

U dzieci zaleca się:

- przyjść na badanie całkiem na czczo, lub około 1-2 godziny po posiłku, aby zmniejszyć ryzyko odruchów wymiotnych

- dziecko powinno być bez intensywnego kataru - katar utrudnia lub uniemożliwia oglądanie struktur gardła

- na badanie najlepiej umówić się około 2 tygodni po infekcji. W trakcie infekcji, występuje obrzęk i nie będzie możliwa dokładna ocena.

 

U dorosłych zaleca się:

Osoby z wrażliwym odruchem wymiotnym powinny być ok. 1-2 godz. po posiłku.

 

Przebieg badania

Badanie wykonuje lekarz laryngolog wykorzystując do tego celu videolaryngoskop (sztywny endoskop) połączony z kamerą. Pacjent pozostaje w pozycji siedzącej z głową opartą o zagłówek fotela. Oświetlając krtań endoskopem lekarz może zaobserwować ruchy fałdów głosowych, ocenić ich funkcjonowanie oraz czy nie ma zmian patologicznych.

 

Jakie informacje uzyskujemy dzięki badaniu

Videoskopia krtani umożliwia sprawdzenie stopnia napięcia, ruchomości i stanu strun głosowych oraz wykrycie zmian w krtani, w tym nowotworowych.

 

6. Tympanometria

 

Wskazanie do badania 

- niedosłuch przewodzeniowy przy niezmienionej błonie bębenkowej lub z widocznym płynem w jamie bębenkowej

- niedosłuch przewodzeniowy przy złej drożności trąbki słuchowej

- niedosłuch przewodzeniowy z niemożliwością oceny jego przyczyny w innych badaniach

- niedosłuch odbiorczy

- niedowład nerwu twarzowego

Przeciwskazania do tympanometrii: brak błony bębenkowej ucha

 

Przygotowanie do badania

Konieczne jest badanie laryngologiczne z oceną drożności ucha zewnętrznego, trąbki słuchowej i subiektywnym badaniem słuchu.

 

 

 

 

 

Zobacz także